به نام پروردگار یکتا

با درود بر مردم با فرهنگ و متمدن ایران در سراسر دنیا

 در ابتدا با شما سخن می‌گویم که در همه حال و همواره حامی و پشتیبان تیم ملی و بازیکنان آن بوده اید و در تمامی پیروزیها و شکستها در کنار ما و در غمها و شاد‌های یکدیگر شریک بوده‌ایم، با پیروزیهای تیم ملی اشک شوق و با شکستها گریسته‌اید.

تلاش برای سربلندی ایران و به وجود آوردن لحظات شاد و زیبا برای شما از وظایف اصلی من و همبازیانم در طول این سالها بوده است اما از جهت شکستها و لحظات بدی که در ذهن شما نشانده‌ایم به نوبه خود از همه شما عذرخواهی می‌کنم و برای تک تک شما عزیزان آرزوی سلامتی و موفقیت در راه رسیدن به اهدافتان را دارم.

اولین باری که با پیراهن تیم ملی به میدان رفتم را فراموش نخواهم کرد و مدت حضورم در تیم ملی از بهترین زمان عمرم به حساب می‌آید. از آنجا که در عمل به جوانگرایی اعتقاد خاصی داشته‌ام و به همین دلیل از شرکت در بسیاری از بازیهای ملی به خاطر حضور جوانان و تجربه‌اندوزی آنان صرفنظر کرده‌ام زمان را مناسب می‌بینم که برای همیشه از فوتبال ملی کناره گیری کرده تا این جوانان برومند و توانا در سال‌های آینده افتخارات بی‌شماری را برای ایران به ارمغان آورند.

آرزوی موفقیت می‌کنم برای تیم ملی که همیشه عاشقانه دوستش داشته‌ام و برای سربلندی‌اش تلاش کرده‌ام و از این به بعد عنوان هوادار و حامی بازیهای تیم ملی را دنبال خواهم کرد.

از مربیان عزیزم، بازیکنانی که در طول این سالها در تیم ملی همبازی بوده ایم و همیشه از دوستان خوب من هستند، از تمامی عزیزانی که در طول این سالها افتخار همکاری با آنها در تیم ملی را داشته‌ام، از مطبوعات و رسانه‌های ورزشی که همیشه سعی کرده‌ام احترام متقابلی بین ما باشد از همه شما صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم.

از تک تک اعضای خانواده‌ام، دوستان خوبم در سراسر دنیا که همواره مرا یاری کرده‌اند، از همسرم و دختر عزیزم که در طول این سالها به علت حضورم در اردوها و مسابقات بیشتر اوقات را تنها بوده‌اند و سهم بزرگی در موفقیتهای من داشته‌اند صمیمانه تشکر و قدردانی می‌کنم و در پایان بعد از هفته‌ها سکوت لازم می‌دانم که نسبت به دو نکته اظهار نظر کرده و بعد از این هیچ اظهارنظر و مصاحبه‌ای در مورد تیم ملی و فوتبال ایران انجام نخواهم داد.

اول آن که همه می‌دانیم با راه نیافتن تیم ملی به جام جهانی و حذف نمایندگان فوتبال ما از جام باشگاههای آسیا زنگ خطر برای فوتبال ایران به صدا در آمده است.

از تمامی پیشکسوتان و اهالی فوتبال که در فوتبال این مملکت زحمت کشیده‌اند و دلشان برای فوتبال ایران می‌سوزد درخواست می‌کنم دست به دست هم داده و با همت و تلاش و دور اندیشی شرایطی را به وجود آورید تا فوتبال ایران به جایگاهی که استحقاقش را دارد، بازگردد و از مسوولین فوتبال کشور و افرادی که به هر نحوی در اداره فوتبال ایران نقشی دارند خواهش می‌کنم به جای نامه‌نگاری و پیگیری مسایلی که اصولا از وظایف آنها به شمار نمی‌رود به دنبال اجرای طرحی منظم و دقیق و دراز مدت همراه با امکانات لازم برای فوتبال ایران باشند به مانند دیگر کشورهای آسیایی که در فوتبال در حال پیشرفت هستند تا در آینده شاهد شکوفایی و درخشش فوتبال ایران در سطح آسیا و جهان باشیم.

کلام آخرم خطاب به افرادی است که بازیکنان ملی را وطن‌فروش خوانده‌اند

شما با ارائه کدام مدرک و با چه جراتی به خود اجازه می‌دهید در مورد بازیکنان ملی این گونه قضاوت کنید. بازیکنانی که در طول این سالها با کوچکترین چشمداشتی با تحمل اردوهای سخت و طاقت فرسا و فشارهای روحی و روانی ناشی از بازیهای مهم و سرنوشت ساز ملی و تحمل دوری از خانواده‌هایشان تنها به دنبال کسب افتخار برای وطن و مردمشان بوده‌اند و تلاش نموده‌اند در تمامی مسابقات آسیایی و جهانی و لیگهای معتبر اروپایی از اعتبار ایران و فوتبال ایران دفاع کنند.

بازیکنان ملی همه این تلاشها را نکرده‌اند که حالا شما افراد اندک آنها را با این القاب ناشایست بخوانید. توصیه می‌کنم شب هنگام که سر بر بالین می‌گذارید کمی به شرف و وجدان فکر کنید تا فردا روز قبل از بیان هر مطلبی این دو ارزش انسانی که در وجود هر انسانی باید پیدا شود را مد نظر قرار داده و از این به بعد بازیکنان ملی را با القابی که شایسته آنهاست بخوانید.

کارنامه ما در راه به دست آوردن عزت و افتخار برای وطن و مردم دارای نمرات خوب و بد بسیاری است اما هرچه هست روشن است. از شما تقاضا دارم با ارائه نام و کارنامه خود به ما این افتخار را بدهید تا با ورق زدن کارنامه درخشان و زرین وطن پرستی‌تان ما نیز مقداری بر وطن پرستی خود بیفزاییم گر چه معتقدم مردم به خوبی بین ما وطن‌فروشان و شما وطن‌پرستان قضاوت خواهند کرد.

بازیکنان تیم ملی همیشه سعی کرده‌اند نماینده شایسته‌ای برای مردم کشورشان باشند. از این رو در میادین جوانمردانه حضور پیدا کرده‌اند و تخلفات کمی را مرتکب شده‌اند گر چه بسیاری از بازیها را باخته‌ایم ولی اخلاق را فراموش نکرده ایم. در این دوره نیز تیم ما کمترین تخلفات را داشت و به عنوان کاپیتان تیم از تک تک بازیکنان متشکرم و از آنها دفاع می‌کنم.

لازم به ذکر است که بررسی تخلفات در بازیهای بین‌المللی فوتبال فقط بر عهده فدراسیون فوتبال جهانی فیفاست و نه هیچ فرد و سازمان دیگری. با آرزوی سلامتی و موفقیت برای همه ایرانیان

  بحث كاپيتان دومي استقلال هنوز روشن نشده است. نقطه تاريكي كه پيروز قرباني با خروجش از جمع هم‌تيمي‌هاي فصل قبلش آن را در قلب تيم استقلال ايجاد كرد و حالا هيچ‌كس نمي‌داند چرا و چطور بايد آن را به نفر بعد واگذار كرد. يادمان نرود آن زمان كه پيروز قرباني بازوبند كاپيتاني را بر بازوي مجيدي بست تا خود را كاپيتان دوم استقلال بنامد در اصل لطف و محبتي كرد كه از سر احترام به كسوت و سن و سال فرهاد بود. در غير اين صورت اين پيروز قرباني بود كه با 11 سال تداوم حضور در استقلال مي‌توانست حتي در حضور فرهاد مجيدي هم بازوبند كاپيتاني را بر بازو ببندد و هيچ‌كس هم به او معترض نمي‌شد اما اين اقدام او پايه‌گذار بحث رفاقت، صميميت و احترام به پيشكسوت بود كه قرباني آن را بيش از پيش پررنگ كرد.

حالا اما با رفتن قرباني بحث كاپيتان دومي استقلال بحث روز اما نه‌چندان مهم اين روزهاي استقلال است. مهم از اين بابت كه بسياري از كارشناسان و اهل قلم با استناد به برخي سوابق و تجربيات بازيكنان وحيد طالب‌لو، اميرحسين صادقي، سياوش اكبرپور و رضا عنايتي را لايق بستن اين بازوبند مي‌دانند. البته چندي قبل و تا زماني كه حضور صادقي و عنايتي در استقلال رسمي و قطعي نشده بود وحيد طالب‌لو تنها گزينه اين معادله چند مجهولي بود و خودش هم با پذيرفتن اين مساله كه «كاپيتاني در استقلال افتخار بزرگي محسوب مي‌شود و البته رفاقت‌ها براي من به مراتب بيشتر از كاپيتاني ارزش دارد. اين بازوبند بر بازوي بزرگان و اسطوره‌هاي فوتبال اين باشگاه و فوتبال ايران بسته شده و بسته شدن آن بر بازوي من هم مسووليت مرا زياد خواهد كرد و هم انگيزه‌ام را دوچندان مي‌كند.» اما حالا بحث كاملا فرق كرده و به نظر مي‌رسد طالب‌لو بايد در اين خصوص منتظر تصميم‌گيري مرفاوي باشد. چرا كه روز گذشته يك مقام مسوول در باشگاه هم چنين موضوعي را تاييد كرد: «بحث كاپيتان دومي استقلال هنوز به طور مشخص و قطعي روشن نيست و تصميم‌گيرنده اصلي در اين خصوص عبدالصمد مرفاوي است.»
گويا قرار بر اين شده كه مرفاوي ظرف روزهاي آينده، حداقل تا پايان هفته يا نهايتا اول هفته بعد كاپيتان دوم استقلال را تعيين كند. البته با در نظر گرفتن سوابق بازيكنان بايد گفت اميرحسين صادقي نفر اول اين تيم پس از قرباني است كه شايستگي بستن بازوبند كاپيتاني را دارد. همچنان كه او در فصل هفتم ليگ‌برتر نيز در هفته‌اي كه قرباني و مجيدي در بازي حضور نداشتند بازوبند كاپيتاني را بر بازو بست و اتفاقا در همان اولين بازي هم يك گل به خودي زد و هم يك پنالتي داد. از اين‌رو صادقي براي كاپيتان دومي استقلال بيش از هر بازيكني در استقلال مدل 88 استحقاق آن را دارد. حالا اگر مرفاوي در گزينش خود مسايل ديگري همچون مباحث اخلاقي، بار تجربي و يا سن و سال و از اين دست را در نظر بگيرد اين احتمال وجود دارد كه اين پيش‌بيني تا حدي دستخوش تغيير شود. ضمن اينكه روز گذشته شنيديم از جمله موارد ديگر در نظر گرفته شده براي انتخاب كاپيتان دوم استقلال تسلط داشتن به زبان انگليسي است تا در كنفرانس‌هاي خبري در مسابقات بين‌المللي بتواند به راحتي با خبرنگاران خارجي ارتباط برقرار كند تا از حق بازيكنان تيم به خوبي دفاع كند.

منبع : روزنامه گل

با توجه و پیگیری فدراسیون بین المللی فوتبال (فیفا)، ماجرای دستبندهای سبز بازیکنان تیم ملی ایران وارد مرحله یی جدید شد و فدراسیون فوتبال ایران هم با پذیرفتن سیاسی بودن این حرکت شش ملی پوش ایران در دیدار ایران مقابل کره جنوبی از فیفا خواست در چگونگی برخورد با این شش بازیکن فدراسیون ایران را راهنمایی کند. پس از اینکه در دیدار بیست و هفتم خردادماه ایران - کره جنوبی در چارچوب رقابت های مقدماتی جام جهانی، مهدی مهدوی کیا، علی کریمی، حسین کعبی، جواد نکونام، مسعود شجاعی و محمد نصرتی با مچ بندهایی سبز وارد زمین شدند و در نیمه دوم خبری از مچ بندهای سبز آنها نبود بسیاری از رسانه های داخلی و بین المللی حرکت این شش ملی پوش را یک اقدام سیاسی در حمایت موج سبز شکل گرفته در ایران (حامیان میرحسین موسوی) دانستند و گزارش دادند در بین دو نیمه مسوولان فدراسیون فوتبال ایران از این بازیکنان خواستند دستبندهای سبزشان را باز کنند. اما مهدی تاج نایب رئیس فدراسیون فوتبال و منصور پورحیدری سرپرست تیم ملی مدعی شدند این دستبندهای سبز با انگیزه سیاسی بسته نشده بود و بازیکنان به دلیل اعتقادات مذهبی و نذری که داشتند دستبند سبز بسته بودند، به هر ترتیب چند روز پس از این بازی چند رسانه داخلی عنوان کردند فدراسیون فوتبال ایران قصد دارد با این شش بازیکن برخورد کند و این بازیکنان از حضور در تیم ملی محروم می شوند و حتی گذرنامه های آنها هم ضبط شده است. البته فدراسیون فوتبال ایران قویاً این اخبار را تکذیب کرد. با خداحافظی علی کریمی و مهدی مهدوی کیا دو بازیکن صاحب نام تیم ملی ایران که در سئول دستبند سبز داشتند این ماجرا ابعادی بین المللی پیدا کرد و چندین خبرگزاری خداحافظی این دو بازیکن را با مچ بندهایشان در ارتباط دانستند و مدعی شدند این بازیکنان تحت فشار فدراسیون از تیم ملی کناره گیری کردند.

در این میان توجه رسانه ها به کناره گیری این دو بازیکن و انتشار خبر محرومیت چند بازیکن دیگر موجب شد فیفا هم وارد عمل شود و چهارشنبه شب با ارسال نامه یی به فدراسیون فوتبال ایران خواستار توضیح ایران در این باره شد. در نامه فیفا به فدراسیون فوتبال ایران آمده است؛ «با توجه به اخبار دریافتی از رسانه های خبری مطلع شدیم که برخی از بازیکنان تیم ملی ایران بعد از دیدار ایران - کره جنوبی به دلیل بستن مچ بندهای سبز که حاکی از یک حرکت سیاسی است، تعلیق شده اند. در این راستا از آنجا که فیفا نمی داند اخبار دریافتی از رسانه های گروهی دقیق و درست است یا نه، خواهشمند است اطلاعات لازم در این مورد به فیفا منعکس شود و فیفا علاقه مند است چنانچه بازیکنی محروم شده، مبانی و مرجع محرومیت در این باره اعلام شود.» همچنین سخنگوی فیفا در مصاحبه با خبرگزاری فرانسه اعلام کرد نامه را به ایران ارسال کرده و از مسوولان فدراسیون بابت این عمل توضیح روشنی خواسته است. با اینکه ابتدا علی کفاشیان دریافت چنین نامه یی را تایید نکرد، اما دیروز رئیس فدراسیون اعلام کرد چنین نامه یی به ایران ارسال شده و فدراسیون ایران هم به این نامه جواب داده است. فدراسیون فوتبال در پاسخ خود به فیفا تاکید کرده هیچ محرومیتی برای این بازیکنان در نظر گرفته نشده است. در نامه ایران از فیفا به خاطر دقت در آنچه «جزییات فوتبال ایران» خوانده شده قدردانی و از فدراسیون جهانی فوتبال خواسته شده به حقایق توجه داشته باشد نه به شایعات. کفاشیان درباره نامه فیفا گفت؛ «اخیراً فیفا نامه یی را برای ما ارسال کرد و در آن این سوال را مطرح کرد که آیا خبر رسانه های خارجی مبنی بر محرومیت بازیکنان ایرانی به دلیل بستن مچ بندهای سبز صحت دارد یا خیر که ما پاسخ دادیم چنین خبری صحت ندارد. ما در نامه یی که برای فیفا ارسال کردیم، پرسیدیم آیا براساس بند 6 کدهای اخلاقی فیفا، اگر برایمان مسجل شد که بازیکنان به دلیل مسائل سیاسی از این مچ بندها استفاده کرده اند، چه جریمه یی را برای آنها در نظر بگیریم؟»همان طور که کفاشیان اشاره کرده ایران سیاسی بودن اقدام این شش ملی پوش را پذیرفته و حتی به دنبال برخورد با این بازیکنان است. کفاشیان در مصاحبه های خود هم اشاره کرده «تاکنون» برای این بازیکنان محرومیت یا جریمه یی در نظر گرفته نشده و فدراسیون قصد دارد با نظر فیفا با این بازیکنان برخورد کند؛ «پس از بازگشت تیم ملی از کره جنوبی گزارشی درباره اتفاقاتی که در آنجا رخ داده بود دریافت کردیم اما به دلیل شرایطی که وجود داشت صلاح ندیدیم آن گزارش را مورد بررسی قرار دهیم. اگر این حرکت سیاسی باشد، امکان برخورد با بازیکنان هم وجود دارد. به اعتقاد ما این حرکات جالب نیست و تیم ملی به یک ملت تعلق دارد. این حق را برای خود قائلیم که اگر مسجل شد بازیکنان به دلیل مسائل سیاسی این مچ بندها را بر دستان شان بسته بودند، با آنها برخورد کنیم. ما باید قوانین را رعایت کنیم و امکان این وجود دارد که واکنشی به حرکت این تعداد بازیکنان نشان دهیم.»بستن مچ بندها با انگیزه های سیاسی نقض ماده 6 کدهای اخلاقی فیفا است. ماده 6 کدهای اخلاقی آیین نامه انضباطی فیفا به ممنوعیت رفتارهای سیاسی، نژادی و مذهبی در داخل زمین فوتبال اشاره کرده است و فیفا می تواند این شش بازیکن ایران را به دلیل اقدام سیاسی شان جریمه کند. به همین دلیل کفاشیان هم به دنبال این است تا با استناد به این قانون و نظر مساعد فیفا با شش ملی پوش ایرانی برخورد کند.کفاشیان در شرایطی این گونه صراحتاً از سیاسی بودن حرکت ملی پوشان می گوید که پیش از این منصور پورحیدری و مهدی تاج در گفت وگو با رسانه ها اعلام کردند بازیکنان به دلیل نذر حضرت ابوالفضل(ع) از مچ بندهای سبزرنگ استفاده کردند. رئیس فدراسیون فوتبال در این باره توضیح داد؛ «من کاری ندارم که دیگران چه گفتند، مگر نذر یک نیمه یی می شود

مهدی مهدوی کیا:

 من قبل از پایان بازی های تیم ملی ایران در رقابت های مقدماتی جام جهانی گفته بودم در صورتی که تیم ملی به جام جهانی صعود کند و مربیان خواهان ادامه حضور من در تیم ملی باشند، در خدمت تیم کشورم خواهم بود و در صورت عدم راهیابی تیم ملی به جام جهانی، از تیم ملی  خداحافظی خواهم کرد.

علی کریمی: اين آخرين بازي ملي من بود و خيلي دوست داشتم كه با پيروزي آن را پشت سر مي‌گذاشتيم اما به هر حال قسمت اين چنين بود. مطمئنم جوان‌هايي كه اكنون هستند و جوان‌هايي كه بعدا به تيم ملي مي‌آيند مي‌توانند نتايج خوبي براي فوتبال ما كسب كنند

گفته می شودخداحافظي علي كريمي هيچ ارتباطي به استفاده او از مچ بند سبز و بحث لفظي اش با برخي از مسوولان فدراسيون فوتبال بعد از بازي ايران و كره جنوبي ندارد· كريمي در يك تصميم ناگهاني كه آن را با برخي از نزديكان و حتي يكي از همبازيانش در ميان گذاشته است قصد دارد خبر خداحافظي رسمي اش از تيم ملي را طي روزهاي آينده اعلام كند·

 خداحافظي با جادوگر تلخ است·

خداحافظی با کاپیتان سخت تر است آن هم خداحافظی با غیور مردانی که در آخرین بازیه ملی

خود حماسه آفریدند

                        خداحافظ شماره ۲شگفتی ساز ایران

                      خداحافظ شماره هشت محبوب ایران!